Leger des Heils - korps Kampen
Zondag 25 juli 2010


Thema: “Op leven of dood”
Bijbelgedeelten: Hebr. 9:27 en 1 Kor. 15:26


1. Inleiding
Van de week hoorde ik van een vrouw die door de doktoren is opgegeven. Haar is gezegd dat ze nog zo’n 10 dagen te leven heeft. Je denkt dan met elkaar na over de betrekkelijkheid van het leven. Vragen komen op in de zin van; ‘wat als mij dat zou overkomen?’ We weten het als mensen; de dood is een werkelijkheid waarmee we leven. We gaan allemaal een keer dood. In een lied zingen we erover dat de ‘dood’ de laatste vijand is. Zo staat het ook in de Bijbel.

Waar de dood vroeger een taboe was, daar merk je dat men er tegenwoordig meer mee bezig is. Maar er is een verschuiving gaande. Onder invloed van de wereldgodsdiensten, de medische wereld en de media wordt krijgt de ‘dood’ een vriendelijk gezicht. Dat is vanuit een geestelijk oogpunt verontrustend te noemen. De dood als vijand wordt aanbevolen als een vriend.

a. Wereldgodsdiensten:
    *Hindoeïsme - reïncarnatie (sterven en weer opnieuw geboren worden - herkansing)
    *Islam - ‘martelaarschap’ (sterven voor een ‘goede’ zaak - beloning paradijs)
    *Atheïsme - ontkenning (geen vrees, want er is niets na de dood)
b. Media:
    *bijna dood - ervaringen (altijd verhalen van mooi licht aan einde van de tunnel-ongeacht geloof)
    *contact leggen met hiernamaals (zogenaamd met geesten van overledenen - geruststellend )
*op 11 juli 2001 sprong Herman Brood van het dak van Hilton hotel. Op zijn afscheidsbriefje
stond; "Ik heb er geen zin meer in". Hij werd bejubeld als een held.
c. Medische wereld:
    *Euthanasie (als een vriendelijke manier om het leven te beëindigen)
d. Psychologie:
    *dood = dood (Staat van onbewust-zijn)


2. Gods antwoord
Wat is Gods antwoord hierop?
Hebr. 9:27 (nbg) “En zoals het de mensen beschikt is, éénmaal te sterven en daarna het oordeel,..”
Geen reïncarnatie, geen staat van onbewust-zijn, geen ‘op de koffie’ in het dodenrijk. Dood is een gevolg van de zonde van mensen. De dood begon niet pas bij het sterven van Adam en Eva. Nee, de dood begon op het moment dat Adam en Eva het paradijs verlieten. Het zou te simpel zijn om te menen dat de dood alleen maar het moment van sterven is. Nee, de dood is veel meer dan dat. Het is het algehele proces van aftakeling, veroudering, afbrokkeling, van ons lichaam en van de gehele schepping.

Als ik rondloop in een ziekenhuis of op bezoek ben in een verzorgingstehuis, dan kan ik op geen enkele manier een vriendelijk gezicht geven aan de dood, lees aftakeling. De dood is alles van (eeuwig) leven bedreigd. De dood is ook het olielek in Amerika waar veel van het leven in de omringende wateren zal afsterven. De dood is ook de schitterende bos bloemen die binnen een week verwelkt zijn. De dood is ook de vele zonde en ongerechtigheid die we zelf doen of mensen zien doen of waar we slachtoffer van zijn. Er bestaat niet zoiets als een ‘natuurlijke’ dood. De dood is per definitie onnatuurlijk.

We zien zelf dat God de leeftijd van mensen inperkt (Gen. 6: Toen dacht de HEER: Mijn levensgeest mag niet voor altijd in de mens blijven, hij is immers niets dan vlees; hij mag niet langer dan honderdtwintig jaar leven.). De mensen ‘zagen’ en ‘namen’ (in dit geval vrouwen); de begeerte overheerst en er wordt geen rekening gehouden met Gods verlangen. Hetzelfde herkennen we al bij Eva; ze ‘zag’ en ‘nam’ de verboden vrucht. In vers 5 lezen we dat de Heer zag dat de boosheid van de mens zich vermenigvuldigde. In Psalm 90:10 lezen we over een verder terugschroeven van de leeftijd; “De dagen onzer jaren, daarin zijn zeventig jaren, en, indien wij sterk zijn, tachtig jaren”.

3. Kruis
Als je over begraafplaatsen loopt, zie je vaak een kruis staan op graven. Als op een kaart achter iemands naam een kruisje staat, weet je dat de persoon overleden is. Het kruis is voor velen een symbool van de dood. Een soort ‘logo van de dood’, net zoals de M een logo is voor de McDonalds.

We hebben gelezen in Hebreeën dat het de mens beschikt is om eenmaal te sterven en daarna geoordeeld te worden door God. Ieder mens, gelovig of ongelovig (ook atheïsten) zullen na hun dood voor Gods als rechter verschijnen en verantwoording moeten afleggen. Het Griekse woord voor oordeel is ‘Krisis’. Komt u dat woord bekend voor? Voor de mens is het een onafwendbare crisis om straks voor God te moeten verschijnen. Aanzien, rijkdom, macht en diploma’s zullen daar geen waarde hebben.

Is er uit deze crisis geen uitweg? Jawel. Paulus schrijft in 1 Cor 15:3-4 (nbg) Het belangrijkste dat ik u heb doorgegeven, heb ik op mijn beurt ook weer ontvangen: dat Christus voor onze zonden is gestorven, zoals in de Schriften staat, 4 dat hij is begraven en op de derde dag is opgewekt,
En Jezus zelf zegt in Joh. 17:3 "Dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de eeuwige, waarachtige God, en Jezus Christus, Die Gij gezonden hebt"  En in Johannes 3:18 zegt Jezus; "Wie in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld, wie niet gelooft, is reeds veroordeeld."


Rom. 5:9-11 (Het Boek) “Wij zijn dus voor God rechtvaardig geworden door het bloed van Christus. Des te meer zal Hij ervoor zorgen dat Gods vreselijke oordeel aan ons voorbijgaat.  10Vroeger waren wij vijanden van God. Maar doordat Gods Zoon Zijn leven voor ons gaf, is die vijandschap veranderd in vriendschap. En omdat Jezus leeft, zijn wij voor altijd veilig.  11Maar daar houdt het niet mee op! Wij prijzen ons gelukkig over deze nieuwe relatie met God. En dan vooral door onze Here Jezus Christus, want Hij heeft ervoor gezorgd dat het nu weer goed is tussen God en ons”.